Получив серьезную академическую базу в Саратовском художественном училище имени А. П. Боголюбова, Устин вернулся в Уральск не просто писать картины, а работать с городом. Сегодня его собственная арт-студия стала точкой притяжения для будущих дизайнеров и архитекторов, а также местом, где даже самые юные могут прикоснуться к высокому искусству. При этом Устин виртуозно управляет не только палитрой, но и вниманием аудитории в digital-пространстве - его видео с бэкстейджем творческого процесса в Instagram набирают тысячи просмотров.
Автор: Редакция Fresh City
Личное и коммерческое
Специально для нашего журнала мы заглянули в святая святых мастера, чтобы понять, как в одном человеке уживаются суровый академизм, прикладные коммерческие проекты и тонкая, почти ранимая живопись.
Его работы в интерьерах заведений давно стали своеобразным визуальным маркером престижа. Но стоит взглянуть на его классические пейзажи - и открывается совсем другой мир: меланхолия, ускользающий свет, тишина, которую хочется слушать.
Как в одном художнике сочетаются глянцевый успех и столь интимное, почти медитативное искусство?
- Знаете, я всегда жестко разделяю личное творчество и заказную работу. Для меня здесь нет никакого конфликта, потому что это принципиально разные сферы жизни. Стены ресторанов, клубов или шоурумов - это услуга. При работе с клиентом от тебя редко требуется показать свою глубинную индивидуальность, транслировать личную философию. Конечно, бывают исключения, но это единичные случаи. Давайте смотреть правде в глаза: интерьерная роспись - это не чистое искусство. Да, ты должен проявить фантазию, вписать работу в общую архитектурную концепцию, где-то проявить креативность. Но последнее слово всегда остается за заказчиком. Твоя главная задача - качественно, профессионально и в срок выполнить техническое задание. В живописи, которую я создаю исключительно для себя, все устроено иначе. Когда я стою у мольберта и пишу очередной пейзаж, я вообще не думаю о продаже. Я пишу так, как чувствую, и делаю только то, что нравится мне самому. Именно в этот момент, когда из процесса уходит коммерческая составляющая и остается только желание выразить себя, начинается настоящее, искреннее искусство. Мои пейзажи - это попытка поймать состояния, которые современный человек упускает в повседневной суете. Это не тоскливая грусть, а высокая эстетика уединения.
Пейзаж как способ поймать тишину
Почерк Устина узнается сразу: сдержанная палитра, тонкие нюансы света и тени, экспрессивный, очень живой мазок. Очевидно, что за этим стоят серьезная академическая школа и бесконечный поиск натуры.
- На самом деле я езжу не так много, как может показаться со стороны. Но парадокс в том, что практически все свои поездки я планирую именно ради пленэров. Моя цель в любом новом месте - не глянцевые туристические локации, а живая природа и аутентичная атмосфера. Я стараюсь написать как можно больше этюдов, впитать новые визуальные впечатления, поймать капризный свет и зафиксировать состояние воздуха. Позже эти небольшие этюды становятся основой больших полотен, над которыми я работаю уже в мастерской. Эмоции, пережитые тогда, когда ты сидел с этюдником на ветру или под палящим солнцем, навсегда остаются в памяти. Именно они помогают потом оживить холст, вернуть ему подлинность и ту атмосферу, которую невозможно придумать за мольбертом.
Студия, где учат видеть
Устин руководит собственной студией, где обучает и подростков, и взрослых. Мы спросили, чему сложнее научить человека - технически правильно держать кисть или видеть красоту.
- Когда я только открывал студию, моей целью было классическое художественное просвещение: учить живописи, композиции, рисунку, прививать тонкий художественный вкус и способность замечать красоту в самых обычных вещах. Но практика довольно быстро внесла свои коррективы. Ко мне стало обращаться много абитуриентов - ребят, которые планировали поступать в архитектурные и дизайнерские вузы.
В результате визитной карточкой студии стал строгий академический рисунок. А академизм - это уже не про размытые рассуждения о прекрасном. Это логика, геометрия, дисциплина и пространственное мышление. ЗадачаУстина, если говорить совсем прагматично, - дать человеку такую техническую базу, чтобы он уверенно сдал вступительные экзамены.
Но самое интересное, по словам художника, начинается потом. Некоторые ученики, уже поступив в вуз, неожиданно начинают всерьез увлекаться искусством. Им становится мало графики. Они хотят работать с красками, изучать историю искусства, узнавать великих мастеров. Именно в такие моменты в Устине просыпается настоящее наставничество. Ему хочется направлять их дальше, делиться тем, что он знает сам, помогать открывать для себя искусство уже не как ремесло, а как способ видеть мир.
Творчество в эпоху соцсетей
В digital-пространстве Устин производит впечатление очень медийного человека. Его эстетичные ролики стабильно набирают просмотры.
- Если честно, мне всегда было тяжело с социальными сетями. Лень их вести, да и времени практически нет - холсты и заказы требуют полного погружения. Художник должен писать, а не держать в руках телефон. Но сегодня продвижение - это необходимость. Нам очень повезло: со студией начал сотрудничать профессионал, который отлично разбирается в трендах, сам снимает и монтирует видео. Он полностью взял на себя визуальную часть, и для нас это огромная помощь. Мы не гонимся за количеством публикаций - гораздо важнее качество. Пусть ролики выходят реже, зато каждый из них выглядит эстетично и отражает нашу философию. Мне самому нравится результат. Благодаря этому удается показать внутреннюю кухню художника, не отвлекаясь от самой живописи.
Художник, который меняет город
Помимо интерьерной росписи, Устин участвует в создании масштабных городских муралов.
- Мурал - это совершенно отдельная история. Его невозможно сравнивать с росписью стены в уютном кафе. Здесь совсем другой масштаб - тот, который способен менять облик целого города.
На этапе подготовки приходится учитывать десятки технических нюансов: освещение, фактуру поверхности, климатические особенности. Эскизы создаются с почти математической точностью, чтобы изображение не исказилось на огромном фасаде. Кроме того, есть и организационная сторона процесса: работа автовышек, подъемников, соблюдение техники безопасности. Особенно когда приходится работать на большой высоте.
- Скажу честно: я боюсь высоты. Не панически, но комфортно себя там точно не чувствую. Поэтому, оказавшись на лесах или в люльке подъемника, стараюсь работать максимально быстро и собранно, концентрируясь только на пятнах цвета. Так легче закончить работу и как можно скорее снова оказаться на земле.
Устин Комаров - яркий представитель нового поколения self-made художников. Он разрушает стереотип о «голодном и непризнанном творце» и четко умеет разделять ремесло и личное искусство. Для него роспись интерьеров, преподавание, создание муралов и живопись - не конкурирующие направления, а разные грани одной профессии. Его история доказывает: сегодня художник может быть успешным, востребованным и при этом оставаться честным перед собой. Не выбирать между искусством и профессией, а находить баланс между ними. И, пожалуй, именно поэтому работы Устина Комарова запоминаются. Одни становятся частью городского пространства, другие - тихо живут на холстах. Но и те, и другие постепенно меняют визуальную среду Уральска, делая ее тоньше, современнее и выразительнее.
Устин Комаровтың адал өнері
А.П.Боголюбов атындағы Саратов көркемсурет училищесінде елеулі академиялық база алған Устин Оралға сурет салу үшін ғана емес, қаламен жұмыс істеу үшін оралды. Бүгінде оның жеке арт-студиясы болашақ дизайнерлер мен сәулетшілерді қызықтыратын орынға, сонымен қатар ең кішінің де биік өнерге қолын тигізетін орнына айналды. Сонымен бірге, Устин тек палитраны ғана емес, сонымен қатар цифрлық кеңістіктегі аудиторияның назарын да шебер басқарады - оның Instagram желісіндегі шығармашылық үдерістің сахналық кадрлары бар бейнелері мыңдаған қаралымға ие болды.
Жеке және коммерциялық
Әсіресе, біздің журнал үшін біз бір адамда қатал академиялық, қолданбалы коммерциялық жобалар мен нәзік, дерлік осал кескіндеменің бірге өмір сүретінін түсіну үшін шебердің ішкі киелі жеріне қарадық.
Оның мекемелердің интерьеріндегі жұмыстары бұрыннан беделдің өзіндік көрнекі белгісіне айналды. Бірақ оның классикалық пейзаждарына қарасаңыз, мүлде басқа әлем ашылады: мұңлы, ұсталмайтын жарық, тыңдағыңыз келетін тыныштық.
Бір суретші жылтыр табыс пен осындай жақын, дерлік медитациялық өнерді қалай біріктіреді?
– Білесіз бе, мен әрқашан жеке шығармашылық пен тапсырыстық жұмысты қатаң ажыратамын. Мен үшін бұл жерде ешқандай қақтығыс жоқ, өйткені бұл өмірдің түбегейлі әртүрлі салалары. Мейрамханалардың, клубтардың немесе көрме залдарының қабырғалары қызмет көрсету болып табылады. Клиентпен жұмыс істегенде сізден терең даралықты көрсету немесе жеке философияңызды жеткізу сирек талап етіледі. Әрине, ерекше жағдайлар бар, бірақ бұл оқшауланған жағдайлар. Айтпақшы, интерьердегі кескіндеме таза өнер емес. Иә, сіз қиялыңызды көрсетуіңіз керек, жұмысты жалпы архитектуралық тұжырымдамаға сәйкестендіріп, бір жерде шығармашылықты көрсетуіңіз керек. Бірақ соңғы сөз әрқашан тұтынушыда қалады. Сіздің басты міндетіңіз - техникалық тапсырманы тиімді, кәсіби және уақытында орындау. Мен өзім үшін ғана жасайтын кескіндемеде бәрі басқаша жұмыс істейді. Мольбертте тұрып, басқа пейзажды салғанда, сату туралы мүлде ойламаймын. Мен өзімді сезінгендей жазамын және тек өзіме ұнайтын нәрсені істеймін. Дәл осы сәтте, коммерциялық құрамдас процесстен шығып, тек өзін көрсетуге деген ұмтылыс қалғанда, шынайы, шынайы өнер басталады. Менің пейзаждарым - қазіргі адамдар күнделікті күйбең тірлікте сағынатын күйлерді түсіру әрекеті. Бұл мұңды мұң емес, жалғыздықтың жоғары эстетикасы.
Пейзаж тыныштықты түсіру тәсілі ретінде
Устиннің қолжазбасы бірден танылады: ұстамды палитра, жарық пен көлеңкенің нәзік нюанстары, мәнерлі, өте жанды қылқалам. Мұның астарында байыпты академиялық мектеп пен табиғатқа деген шексіз ізденіс жатқаны анық.
- Негізі мен сырттан қарағанда көп саяхаттамаймын. Бірақ парадокс мынада, мен барлық дерлік сапарларымды пленэр үшін арнайы жоспарлаймын. Кез келген жаңа жерде менің мақсатым жылтыр туристік орындар емес, жабайы табиғат пен шынайы атмосфера. Мен мүмкіндігінше көп эскиз жазуға тырысамын, жаңа көрнекі әсерлерді сіңіріп, капризді жарықты ұстап, ауаның күйін жазып аламын. Кейінірек бұл шағын эскиздер мен студияда жұмыс істейтін үлкен кенептерге негіз болады. Желде немесе аптап ыстық күн астында сурет дәптерімен отырған кездегі сезімдер жадыңызда мәңгі сақталады. Олар содан кейін кенепті жандандыруға, оның шынайылығын және мольбертте елестету мүмкін емес атмосфераны қалпына келтіруге көмектеседі.
Олар көруге үйрететін студия
Устин өзінің жеке студиясын басқарады, онда жасөспірімдерге де, ересектерге де сабақ береді. Біз адамға нені үйрету қиынырақ - қылқаламды техникалық жағынан дұрыс ұстау немесе сұлулықты көру деп сұрадық.
– Студияны алғаш ашқан кезде менің мақсатым классикалық көркемдік білім болды: кескіндеме, композиция, сурет салуды үйрету, нәзік көркемдік талғам мен қарапайым нәрселерден сұлулықты байқай білуге баулу. Бірақ тәжірибе тез арада өз түзетулерін енгізді. Маған көптеген талапкерлер хабарласа бастады - сәулет және дизайн университеттеріне түсуді жоспарлаған жігіттер.
Нәтижесінде қатаң академиялық сурет студияның ерекшелігі болды. Ал академиялық енді сұлулық туралы түсініксіз талқылаулар емес. Бұл логика, геометрия, тәртіп және кеңістіктік ойлау. Устиннің міндеті, оны өте прагматикалық түрде айтсақ, адамға қабылдау емтихандарын сенімді түрде тапсыра алатындай техникалық негіз беру.
Бірақ ең қызығы, суретшінің айтуынша, кейінірек басталады. Кейбір студенттер университетке түсіп, күтпеген жерден өнерге қызығушылық таныта бастайды. Олар үшін графика жеткіліксіз болып барады. Олар бояулармен жұмыс істегісі келеді, өнер тарихын зерттеп, ұлы шеберлерді танығысы келеді. Дәл осындай сәттерде Устинде нағыз тәлімгерлік оянады. Ол оларға әрі қарай бағыт-бағдар бергісі келеді, білгенімен бөліседі, өнерді енді қолөнер ретінде емес, әлемді көру тәсілі ретінде ашуға көмектеседі.
Әлеуметтік желілер дәуіріндегі шығармашылық
Сандық кеңістікте Устин өте медиа адам сияқты әсер қалдырады. Оның эстетикалық бейнелері тұрақты түрде қаралуда.
– Шынымды айтсам, мен әлеуметтік желілерде үнемі қиналғанмын. Оларды басқаруға тым жалқау және іс жүзінде уақыт жоқ - кенептер мен тапсырыстар толық батыруды талап етеді. Өнер адам телефон ұстатпай, жазу керек. Бірақ бүгінде жоғарылату – қажеттілік. Бізге өте бақытты болды: трендтерді жақсы білетін, бейнелерді өзі түсіретін және өңдейтін кәсіпқой студиямен жұмыс істей бастады. Ол визуалды бөлікті толығымен өз қолына алды, бұл біз үшін үлкен көмек. Біз басылымдардың санын қумаймыз - сапасы әлдеқайда маңызды. Бейнелер азырақ шығарылуы мүмкін, бірақ олардың әрқайсысы эстетикалық жағымды көрінеді және біздің философиямызды көрсетеді. Маған нәтиже ұнайды. Осының арқасында кескіндеменің өзінен ауытқымай, суретшінің ішкі асханасын көрсетуге болады.
Қаланы өзгертетін суретші
Интерьердегі кескіндемеден басқа, Устин ауқымды қалалық қабырға суреттерін жасауға қатысады.
– Мурал – мүлде басқа әңгіме. Оны жайлы кафеде қабырғаны бояумен салыстыруға болмайды. Мұнда мүлде басқа шкала бар – ол тұтас бір қаланың келбетін өзгерте алады.
Дайындық кезеңінде ондаған техникалық нюанстарды ескеру қажет: жарықтандыру, бетінің құрылымы, климаттық ерекшеліктері. Кескін үлкен қасбетте бұрмаланбауы үшін сызбалар дерлік математикалық дәлдікпен жасалған. Сонымен қатар, процестің ұйымдастырушылық жағы бар: әуе платформаларын, көтергіштерді пайдалану, қауіпсіздік ережелерін сақтау. Әсіресе биіктікте жұмыс істеу керек болғанда.
- Шынымды айтсам, мен биіктіктен қорқамын. Мен үрейленбеймін, бірақ мен ол жерде өзімді жайлы сезінбеймін. Сондықтан, мен өзімді лифт бесігінде немесе лифт бесігінде тапқан кезде, мен тек түсті дақтарға назар аудара отырып, мүмкіндігінше тез және жинақы жұмыс істеуге тырысамын. Бұл жұмысты аяқтауды және мүмкіндігінше тезірек жерге оралуды жеңілдетеді.
Устин Комаров - өзін-өзі жасаған суретшілердің жаңа буынының жарқын өкілі. Ол «аш және танылмаған жаратушы» стереотипін жояды және қолөнер мен жеке өнерді қалай бөлуге болатынын анық біледі. Ол үшін интерьерді бояу, сабақ беру, қабырға суреттерін жасау және кескіндеме бәсекелес сала емес, бір мамандықтың әртүрлі қырлары. Оның тарихы дәлелдейді: бүгінде суретші табысты, сұранысқа ие және сонымен бірге өзіне адал бола алады. Өнер мен кәсіпті таңдамай, олардың арасындағы тепе-теңдікті табыңыз. Устин Комаровтың шығармаларының есте қалғаны да осыдан болар. Кейбіреулер қалалық кеңістіктің бір бөлігіне айналады, басқалары кенепте тыныш өмір сүреді. Бірақ екеуі де Оралдың көрнекі ортасын бірте-бірте өзгертіп, оны жіңішке, заманауи және мәнерлі етуде.
